De seizoenen van samen

Een tekst geschreven voor een zorgorganisatie, over verbinding, groei en samen verdergaan

Lieve bewoners, verwanten en collega's,

Wat bijzonder om hier vandaag samen te zijn, onder deze winterse omstandigheden.

Als ik naar buiten kijk, word ik van binnen stil. Het winterweer nodigt uit om even pas op de plaats te maken. Om stil te staan bij wie ik ben, bij wie wij samen zijn en bij alles wat we tot nu toe hebben bereikt.

De witte velden en het winterlandschap om ons heen, bedekt met een dikke laag sneeuw, laten zien hoe alles even tot rust komt. En tegelijkertijd weten we: onder die sneeuw ligt zoveel moois verborgen.

Dat geeft hoop.

Dat geeft vertrouwen, gedrevenheid en enthousiasme voor alles wat nog komen mag.

De winter is een tijd van rust. Van naar binnen keren. Zoals we hier vandaag ook samen zijn: in het nu, in nabijheid en met aandacht voor elkaar.

Na de winter komt de lente.

Een periode van bloei, groei en verbinding. Van nieuwe ideeën, nieuwe energie en samen verder bouwen.

De zomer brengt warmte. Tijd voor buiten zijn, voor licht, lachen, beweging en samen genieten.

En daarna volgt de herfst. Een tijd van loslaten en van dankbaar terugkijken op alles wat we hebben gedeeld en voor elkaar hebben betekend.

Elk seizoen heeft zijn eigen waarde.

Net als ieder mens die hier vandaag staat of zit. Iedereen is uniek en samen vormen we een geheel.

Ik wens ons een nieuw jaar vol warmte en kleine, kostbare momenten. Een jaar waarin we blijven ontdekken, groeien en verbinden, met elk nieuw seizoen dat zich aandient.

En daarom wil ik graag samen met jullie proosten.

Op dit nieuwe jaar.

Op elkaar.

Op alles wat achter ons ligt en alles wat nog voor ons ligt.

Want net als de seizoenen is ieder van ons onmisbaar voor een compleet en waardevol jaar.

Proost.

Verwoord door Carolien