Voorbeeld van geschreven werk
In dit portfolio vind je een impressie van eerdere teksten, toespraken en gedichten die troost, liefde en herkenning brachten.
"Prachtig Carolien, heb het doorgestuurd naar een collega. Lijkt of je het voor haar hebt geschreven".
Met liefde en toestemming gedeeld
Achter ieder foto en ieder verhaal schuilt een mens, een herinnering en een stukje leven. De foto's en persoonlijke teksten die ik op deze website deel, zijn met zorg en respect gekozen. Waar anderen herkenbaar in beeld zijn of hun persoonlijk verhaal wordt gedeeld, gebeurt dit met hun toestemming of die van de daarvoor bevoegde persoon. Ik ben dankbaar voor het vertrouwen dat mij wordt gegeven om deze bijzondere momenten en verhalen met jullie te mogen delen. Inmiddels honderden teksten door de jaren heen geschreven, dit is slechts een kleine selectie wat ik hier nu een podium kan geven.
Liefde & Verbinding
Afscheid & Herinneringen
Leven & Persoonlijke groei
Verhalen & teksten voor bijzondere momenten
De puzzel van mijn ziel
Een magische ontmoeting met jezelf
Soms kiest een verhaal jou, nog voordat je beseft dat het jouw verhaal is.
Ik loop langs een speelgoedwinkel als iets mij dwingt om stil te staan.
Een levensmoment in woorden – 18 jaar
Lieve …,
Feesten, vriendschap, verbinding, spontaniteit, wilskracht en een enorme dosis vriendelijkheid. Woorden die iets vertellen over wie jij bent. Over jouw authenticiteit, jouw puurheid en de oprechtheid waarmee jij in het leven staat.
Als moeder heb ik zo naar jou uitgekeken.
De seizoenen van samen
Een gelegenheidstekst over verbinding, groei en samen verdergaan
Lieve …,
Wat bijzonder om hier vandaag samen te zijn, onder deze winterse omstandigheden.
Als ik naar buiten kijk, word ik van binnen stil. Het winterweer nodigt uit om even pas op de plaats te maken. Om stil te staan bij wie ik ben, bij wie wij samen zijn en bij alles wat we tot nu toe hebben bereikt.
Mag ik van je houden op mijn oude dag?
Mag ik je vertellen dat ik je graag mag ? Mag ik even aan je zitten, zodat ik voel dat ik nog besta? Mag ik je nog heel even iets belangrijks vertellen voordat je weer gaat? Mag ik van je houden, of is dat raar ?
Het laatste fluitsignaal
De deur blijft stil.
Niet meer klinkt jouw: "Kom binnen." Niet meer: "Kom even zitten."
Geen gesprekken meer die ongemerkt langer duurden dan gepland, geen lach meer die een gewone dag iets lichter voor je maakte.
Tussen de zorgmomenten door speelden zich de kleine geluksmomenten
nog af. Het samen zingen op het toilet, een grapje, een warme dankjewel.
Anders kijken is anders doen
Allemaal kijken we door een gekleurde bril. Gekleurd door ervaringen uit het verleden en aangeleerde patronen, omdat dit ons door de jaren heen veiligheid heeft geboden. Zelfs zó dat we dit als waarheid zijn gaan geloven.
Inspiratie tekst
Ware levenskunst is zijn waar je bent, zonder het te willen veranderen.
Heb jij de moed om jezelf te zijn als alles om je heen verandert en langzaam verdwijnt?
Vechten, vluchten of bevriezen: het zijn oerinstincten die automatisch oplichten als angst, onrust of gevaar verschijnt. Is er een mogelijkheid om dit voor te zijn? De groepsdynamiek verandert, omdat eenieder vecht voor zijn of haar eigen plek. De plek die refereert aan hun bestaansrecht en de angst om uit de groep te worden gezet. De één trekt zich terug en wordt stil, de ander ontploft en stapt uit het gareel. Weer een ander gaat minder eten of denkt: het is mij om het even. Kunnen wij ons verplaatsen in de levens die zich onder de oppervlakte afspelen?
Verwoord door Carolien